Gdy w 2001 roku, po ponad dekadzie sukcesów The Cardigans, Nina Persson zdecydowała się na nagranie nowych piosenek pod szyldem A Camp, nie ukrywała, że zaangażowanie w solowy projekt ma też funkcję terapeutyczną.

Wokalistka zmęczona ciężarem sławy, życia w drodze i osobistymi perypetiami, przefarbowana na brunetkę, uciekała od blichtru i ułudy świata pop. Zafascynowana amerykańską tradycją country i brzmieniami alternatywnymi do współpracy zaprosiła Marka Linkousa - twórcę kultowego projektu Sparklehorse. Choć równocześnie wciąż potrafiła śpiewać chwytliwe melodyjne piosenki, współtworzone z gitarzystą macierzystej grupy - Peterem Svenssonem.
Po słodkich popowych hitach The Cardigans album A Camp stanowił jednak pewną odmianę. Nowe kompozycje, często zaaranżowane na akustyczne gitary i harmonijkę, przenosiły słuchacza za Wielką Wodę. Gdzie zresztą Nina osiadła po ślubie z Nathanem Larsonem – także kompozytorem filmowym i  muzykiem znakomitej art-rockowej grupy Shudder To ThInk.
Solowy debiut Szwedki krytyka przyjęłą niezwykle ciepło. Nowe wcielenie Niny dostrzeżono także w Polsce – choc paradoksalnie – największy rozgłos A Camp zawdziecza Anii Dąbrowskiej, która zaprezentowała wlasną wersję jej kawałka „Charlie, Charlie”. Co ciekawe, to kompozycja znana jedynie z maxi-singla „I Can Buy You”.  Kolejne lata w karierze Persson poświęciła na – nie zawsze udane -  próby przedefiniowania stylu The Cardigans.  A także na odpoczynek i poznawania Ameryki. Wraz z Nathanem Nina osiadła wówczas na nowojorskim Haarlemie i zafascynowana multi-kulturowym bogactwem muzycznej sceny tego miasta, wkrótce zaczęłą  tworzyć kolejne piosenki.
Tym razem bez przyjaciół z The Cardigans...