Eresure to jeden z nielicznych duetów pop z lat 80., któremu udało się przetrwać do dziś.

Vincent John Clarke urodził się 3 Lipca 1960 roku w South Woodford w Anglii i dorastał niedaleko Basildon. Początkowo uczył się grać na skrzypcacha następnie na pianinie. W roku 1976 namówił kolegę ze szkoły Andrew Fletchera do założenia grupy No Romance in China; nie było to zbyt udane przedsięwzięcie i w 1979 roku Clarke założył grupę French Look - następny duet - tym razem z gitarzystą i klawiszowcem Martinem Gore'm. Fletcher niedługo do nich dołączył i grupa zmieniła nazwę na Composition of Sound; chociaż Clarke początkowo także czasami śpiewał, jednak w 1980 do zespołu trafił wokalista David Gahan by uzupełnić skład. Po tych wszystkich "ruchach kadrowych" grupa zmienieła nazwę na Depeche Mode. Nazwa ta pochodzi od francuskiego magazynu mody. Vince opuścił grupę w 1981 zaraz po wydaniu debiutanckiego krążka Speak & Spell. Do tego czasu wszystkie piosenki były pisane przez niego (z wyjątkiem Big Muff i Tora! Tora! Tora! - obie napisane przez Martin'a Gore). Gore przejął pisanie piosenek w zespole po odejściu Vince’a. Po opuszczeniu Depeche Mode Vince razem z Alison "Alf" Moyet założyli grupę Yazoo. Nazwę tę nadała grupie Alison od małej Amerykańskiej bluesowej wytwórni muzycznej. W Stanach Yazoo nazywało się Yaz, żeby zapobiec pomyłkom i prawdopodobnie z powodów prawnych. Yazoo wydało swój debiutancki singiel Only You (utwór ten Vince proponował Depeche Mode, niestety został odrzucony), który początkowo miał być tylko jedynym ich wspólnym nagraniem w 1982 roku. Nagranie to zdobyło taką popularność, że wydali oni jeszcze jeden singiel poczym we wrześniu 1982 roku światło dzienne ujrzał ich debiutancki krążek poczym grupa udała się w trasę koncertową. Przed nagraniem ich drugiego krążka Vince poczuł, że znów wpadł w pułapkę „wiru promocyjnego”, z powodu którego opuścił Depeche Mode. Nagrywanie drugiej płyty Yau And Me Both nie było wolne od stresów. Vince i Alf rzadko pisali razem teksty, przeważnie każde z nich pisało samo, co z powodów technicznych (trudności w znalezieniu odpowiednich brzmień itp.) nie odpowiadało Vince’owi. Ostatecznie album został ukończony, łącznie z utworam Unmarked, który Vince trzymał w szufladzie od początków Depeche Mode oraz zabawnym kawałkiem Happy People, w którym Vince wykonuje partie wokalne. Informacja o rozpadzie grupy dostała się do prasy przed ukazaniem się albumu w sklepach, a jeden z rozczarowanych fanów wysłał pocztą do Vince’a zdechłego gołębia. Po rozpadzie Yazoo Alison zrobiła karierę solową a Vince razem z Erikiem Radcliffem założył wytwórnię muzyczną Reset Records. Potem obaj postanowili założyć grupę The Assembly, w której każde nagranie miał wykonywać inny wokalista. Pierwszy singiel Never Never zaśpiewał Feargal Sharkey i jak się później okazało był to pierwszy i ostatni singiel tej formacji. Singiel ten zawędrował na 4. miejsce list przebojów w Anglii. Niestety znalezienie wykonawców do pozostałych utworów okazało się niemożliwe do zrealizowania i cały projekt został zamknięty. Na początku roku 1985 Vince dał ogłoszenie do gazety Melody Maker że poszukuje wokalisty do współpracy przy nowym projekcie muzycznym. Po dwóch dniach przesłuchań Vince nie znalazł nikogo, kto by odpowiadał jego wymaganiom i kazał zadzwonić do osób, które zostały zapisane, ale nie załapały się na przesłuchania w weekend. W efekcie w deszczowy wtorek jako drugi aplikant na przesłuchanie zgłosił się Andy. Już chwilę po zakończeniu przesłuchania Vince wiedział, że Andy jest tym kogo właśnie szuka. I stało się, Andy został wybrany, ale musiał poczekać do maja, ponieważ Vince nieco wcześniej zobowiązał się nagrać jeden singiel (One Day) z Paulem Quinnem…

Andrew Ivan Bell urodził się 25 kwietnia 1964 roku w Peterborough w Anglii. W wieku 19 lat znudzony życiem w prowincjonalnym miasteczku zdecydował się przenieść do Londynu i tam rozkoszować się swoją niezależnością. Przez rok mieszkał z kolegą punkiem, a następnie zamieszkał na tyłach więzienia Holloway, dzieląc swoje nielegalne lokum z pracownikami społecznymi (którzy byli jednocześnie działaczami ruchów gejowskich), a swoją łazienkę z różnymi insektami. Pomimo tego, iż był bezrobotny Andy dobrze się bawił wydając pieniądze z zasiłku na płyty i przyjęcia. Okazjonalnie pracował też jako barman, robił kanapki oraz sprzedawał buty, lecz wszystkie te zajęcia były krótkotrwałe. Andy był przekonany, że w przyszłości zostanie gwiazdą pop. Chodził na przesłuchania do różnych zespołów odpowiadając na ogłoszenia, w Melody Maker, czasami dołączając do nich a potem odchodząc. Jedną z takich grup był Void, w której Andy śpiewał przez około dwa tygodnie. Grupa, którą później Andy założył z Pierrem - basistą z Void - nazywała się Dinger. Nazwa pochodzi od przezwiska Andy'ego Bella, a jej brzmienie to skrzyżowanie Soft Cell i Eurythmics. Zespół nagrał singiel, na którym znajdowały się utwory Air Of Mystery i I Love To Love. Nagrał także parę nagrań próbnych, które nigdy nie zostały wydane. Na początku 1985 Andy wciąż szukał grupy, do której mógłby się przyłączyć. Wtedy to na początku marca 1985 odpowiedział na ogłoszenie zamieszczone w Melody Maker. Niestety nie załapał się do pierwszej czterdziestki chętnych, którzy mieli przesłuchanie w sobotę i niedzielę, ale zostawił swój numer i obiecano mu zadzwonić jak nie znajdzie się nikt odpowiedni. Po dwóch dniach przesłuchań Vince miał dość kandydatów, którzy nawet w części nie byli tym, czego szukał i kazał zadzwonić do pozostałych i umówić ich na przesłuchanie. Andy był drugim chętnym, jaki pojawił się we wtorek rano. Na zewnątrz była niezła ulewa i Andy przyszedł z jasno pomarańczową parasolką i ciemnobrązowych butach. Podczas gdy Andy pił kawę Vince puścił mu kasetę z melodią Who Needs Love Like That. Andy szybko nauczył się piosenki i złapał rytm. To chyba dlatego, że wcześniej był fanem Vince’a i słyszał Yazoo i wiedział jak to wszystko powinno brzmieć. Drugą piosenką, którą musiał zaśpiewać było My Hart… So Blue przy akompaniamencie Vince’a. Chociaż pozostawał jeszcze jeden wokalista do przesłuchania Vince był pewien, że Andy jest tą osobą, której szuka - młody, entuzjastyczny, przekonany o swoich umiejętnościach. Andy dostał telefonicznie informację, że został wybrany jako wokalista do nowopowstającego zespołu i zaliczkę w wysokości 150 funtów tygodniowo mającą powstrzymać go przed wstąpieniem do innego zespołu. Ze nowymi funduszami Andy niezwłocznie udał się na wakacje na Ibizę…

zobacz stronę polskich fanów