David Guetta

Powszechnie znany w ojczystej Francji Guetta jest również producentem sprzedającym miliony płyt, artystą nagrywającym płyty i organizatorem imprez. Teraz w ekspresowym tempie zyskuje popularność na całym świecie.

„Właśnie wróciłem z Coachelli,” opowiada artysta o swoim występie na słynnym rockowym festiwalu w Los Angeles. „Co za szaleństwo! Widziałem artykuł w [największej amerykańskiej gazecie codziennej] USA Today, w którym napisano, że najlepsze momenty festiwalu należały do Red Hot Chilli Peppers, Arctic Monkeys, Rage Against The Machine… oraz Davida Guetty. To niesamowite! Byłem pod wielkim wrażeniem tej recenzji. ”

Tak naprawdę niesamowity jest fakt, że dzieje się to dopiero teraz. David został DJ-em w wieku 17 lat, gdy po raz pierwszy zaczął grać na imprezach w paryskim klubie Broad. Przez pierwszą połowę lat dziewięćdziesiątych zdobywał uwielbienie tłumów grając eklektyczne sety oparte na muzyce house, hip hop i garage w przeróżnych klubach Paryża, od Le Centrale i Le Boy po legendarne Folies Pigalle powstałe w miejscu dawnego kabaretu. Niejeden artysta spocząłby na laurach. Ale dla Davida istotne było to, by zaprezentować swoją muzykę jak najszerszej i jak najbardziej zróżnicowanej publiczności.

„Ja po prostu pragnę się dzielić swoją pasją z innymi,” mówi artysta. „Dlatego zostałem DJ-em. Wielu producentów kręci nosem na granie dla ludzi. A ja nawet w studiu lubię puszczać muzykę moim znajomym. Kiedy gram imprezę, chcę by ludzie jak najlepiej się bawili, bo uwielbiam dzielić się swoja muzyką.”

Pierwsze wyprawy Guetty z muzyką w świat otworzyły mu oczy na realia branży. „Z biletów do biznes klasy wkrótce przerzuciłem się na tanie linie lotnicze,” wspomina ze śmiechem David. „Ale nie widziałem w całej sytuacji większego problemu. Więcej było śmiechu, niż problemów.” Na Ibizie angielscy i amerykańscy turyści reagowali konsternacją na Davida i jego ekipę rozdającą ulotki, na których widniały egzotycznie brzmiące francuskie nazwiska.

„Ludzie się z nas śmiali,” opowiada artysta. „Szczególnie Brytyjczycy.” Wkrótce jednak śmiechy się skończyły. Nastąpiła eksplozja francuskiej sceny tanecznej firmowana takimi nazwami, jak Daft Punk czy Cassius, a na Ibizie imprezy Davida z cyklu ‘Fuck Me I’m Famous’ z ich etosem nawiązującym do dawnego ducha clubbingu stały się najmodniejszym celem nocnych wypraw imprezowiczów.

„Ideą przewodnią tych imprez jest stawianie za stołem didżejskim osób, które normalnie nie zajmują się miksowaniem muzyki,” opowiada David o cieszących się niezwykłą popularnością imprezach, które prowadzi wraz z żoną Cathy. „Clubbing stał się pewnego rodzaju gettem, a ja podczas swoich imprez chcę spróbować czegoś innego. Tutaj bariery społeczne znikają i – co jest dziś rzadkim zjawiskiem – możesz zobaczyć supergwiazdę tańczącą obok milionera, modelkę tuż obok studenta.”

Nazwa ‘Fuck Me I’m Famous’ (Zerżnij mnie, jestem sławny) – z początku ironiczna, bowiem David nie był zbyt dobrze znany poza Francją – wkrótce okazała się adekwatna, gdy wśród tłumów pielgrzymujących na codwutygodniowe imprezy zaczęli pojawiać się m.in. Kate Moss, Penelope Cruz czy P Diddy. Nie da się odmówić Davidowi fantastycznej charyzmy didżejskiej. Sam artysta odpowiada „Moja żona przyciąga sławy i ikony stylu, a ja szaleńców.”

Dziś David jest jednym z najbardziej rozchwytywanych DJ-ów świata, gwiazdą wielkich imprez w Stanach, Australii, Japonii, Ameryce Południowej i innych częściach świata. W tym samym czasie rozwijała się jego fantastyczna kariera fonograficzna – dwa pierwsze albumy Guetty, Just A Little More Love (2002) i Guetta Blaster (2004) zdobyły status podwójnych złotych płyt w Europie, a jego ‘Just A Little More Love’ w remiksie Wally’ego Lopeza w 2003 podbiło brytyjskie listy przebojów i do dziś pozostaje jednym z wielkich hitów imprez na Ibizie. W 2005 Guetta otrzymał nominację do nagrody Grammy za remiks ‘Flashdance’ duetu Deep Dish oraz zaszczyt wyjątkowy: prośbę o zremiksowanie utworu Davida Bowie, niezrównanego utworu „Heroes”. Podczas londyńskich House Music Awards przyznano Guetcie tytuł DJ-a roku. Następnie w 2006 mash up (dwa utwory zmiksowane razem) ‘Love Don’t Let Me Go (Walking Away)’ podpisany David Guetta vs The Egg znalazł się w pierwszej dziesiątce list przebojów na całym świecie! Tymczasem ukazały się też trzy albumy zawierające sety z imprez Fuck Me I’m Famous, które zdobyły status potrójnych złotych płyt. Powstała także wytwórnia o tej samej nazwie, a imprezy podczas festiwalu Miami Winter Music Conference ściągnęły tłumy fanów. Tym samym FMIF stało się jedną z najbardziej poważanych marek w klubowej branży. Brzmienie Guetty podbiło cały świat. „Jestem jak linoskoczek,” przyznaje David. „To trudny cel, ale choć moje kawałki są grane w radiostacjach, pragnę też, by najfajniejsi DJ-e z całego świata grali je na imprezach. Niełatwo to osiągnąć.”

Niedługo później David udowodnił całemu światu, że jego sukces nie był przypadkowy. 14 utworów, które znalazły się na jego albumie Pop Life pokazuje, że mamy do czynienia z niezwykle rzadkim okazem artysty, który potrafi zarówno porwać serca i umysły osób szalejących na klubowych parkietach, jak i trafić do czołówek list przebojów. „To kwestia znalezienia złotego środka,” mówi artysta. „Kiedy tworzysz utwór klubowy, to aby kawałek odniósł właściwy efekt, musi zawierać pewną transową monotonię, hipnotyczne powtórzenia. Natomiast kiedy słuchasz muzyki w domu, pragniesz by wiele się w niej działo, bo to zmiany niosą emocjonalny przekaz piosenki. A ja uwielbiam emocje. Więc muszę zawrzeć w utworach oba te elementy.”  

Strona oficjalna:
www.davidguetta.com
www.myspace.com/davidguetta