Najsłynniejszy polski bard.

JACEK KACZMARSKI urodził się w 1957 roku w Warszawie. Był absolwentem Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę twórczą rozpoczął bardzo wcześnie - jego pierwsze wiersze i pieśni powstawały w połowie lat 70.
Debiutował na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie w 1977 roku, zdobywając I nagrodę za utwór "Obława", ale prawdziwy rozgłos zdobył u boku Przemysława Gintrowskiego i Zbigniewa Łapińskiego w historycznym już dziś programie "Mury", wykonywanym przez trio w 1979 roku, kiedy Kaczmarski jeszcze studiował.
Artysta zafascynował widownię odważną - albo lepiej: heroiczną - interpretacją własnych wierszy, poruszających po raz pierwszy w całej polskiej poezji śpiewanej, tematykę historyczną, polityczną, narodową. Niemal z dnia na dzień doczekał się, osobnego na polskiej scenie muzycznej, statusu barda - śpiewającego poety i gitarzysty, który przemawiał własnym głosem i mówił o rzeczach ważnych.
Po pierwszym sukcesie na FPS w Krakowie przyszły kolejne: ponownie I nagroda w 1978 roku, a w rok później nagroda specjalna. W tym czasie Kaczmarski występował już z "Kabaretem pod Egidą", zespołem "Piosenkariat" i "Teatrem na Rozdrożu".
Drugi program składu Kaczmarski/Gintrowski/Łapiński nosił tytuł "Raj" (1980) - prezentacjom towarzyszyła inscenizacja teatralna, dzieło Leszka Mądzika. Trzeci, jak miało się okazać, ostatni przed 10-letnią przerwą, program nosił tytuł "Muzeum" - inspiracją do jego powstania było malarstwo historyczne, głównie polskie. Pierwszy solowy album Kaczmarskiego pt. "Krzyk" został nagrany w 1981 roku. Następnie trio Kaczmarski/Gintrowski/Łapiński udało się na tournee po Francji, gdzie zaskoczyło artystów wprowadzenie w Polsce stanu wojennego. Koledzy wrócili do kraju, Kaczmarski został na Zachodzie i rozpoczął żywot wędrującego emigranta.
Początkowo we Francji - gdzie współpracował z emigracyjną "Solidarnością" - następnie w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, Jacek Kaczmarski koncertuje przed polonijną publicznością, która przyjmuje go przede wszystkim jako "barda opozycji", choć owa etykietka nie do końca mu pasuje. Pomimo to, zaangażowany w losy kraju, Kaczmarski nawiązuje stałą współpracę z Radiem Wolna Europa, gdzie przez kilka lat prowadzi autorskie audycje, w tym słynny "Kwadrans Jacka Kaczmarskiego".
Przez cały czas tworzy nowe pieśni i pisze wiersze. To właśnie w tym okresie rodzi się repertuar programów "Kosmopolak", "Dzieci Hioba" i "Głupi Jasio", które po raz pierwszy ukazały się na płytach kompaktowych "Zielonej Serii" Pomaton EMI, 2002.
Inne cykle datujące się z tego okresu, to "Przejście Polaków przez Morze Czerwone", "Zbroja" i "Mój Zodiak". Recitale barda objęły także Afrykę Południową i Australię.
Jacek Kaczmarski powrócił do wolnej Polski i odbył tryumfalne tournee po kraju, podejmowany przez wiernych wielbicieli, jako postać nieomal legendarna. Zapis tej trasy koncertowej, w której pieśniarzowi akompaniował na fortepianie Zbigniew Łapiński, znalazł się na albumie "Live" (1991), pierwszej płycie CD Pomatonu.
Jeszcze w tym samym roku odnowiło współpracę legendarne trio. Jacek Kaczmarski wraz z Gintrowskim i Łapińskim odbyli wspólne tournee, którego zapis znany jest z płyty "Mury w Muzeum Raju" - jak podpowiadał sam tytuł, na repertuar złożyły się wybrane pieśni z trzech pierwszych programów tria. Ostatni raz (do tej pory) artyści nagrali nowy materiał studyjny w 1993 roku na płycie "Wojna postu z karnawałem".
W połowie dekady Jacek Kaczmarski wydał jeszcze dwa albumy: "Sarmatia" (ze Zbigniewem Łapińskim) i "Pochwała łotrostwa" (solo). Potem zaś, ku niemałemu zaskoczeniu swoich wielbicieli, artysta wyjechał na emigrację do Australii. Od tego czasu jego aktywność twórcza rozszerzyła się o działalność czysto literacką i Jacek Kaczmarski jest dziś autorem kilku książek: "Autoportret z kanalią" (1994), "Życie do góry nogami" (1996), "Plaża dla psów" (1998). "O aniołach innym razem" (1999), "Napój Ananków" (2001). Piękna edycja Wydawnictwa Marabut i Oficyny Volumen, "Ale źródło wciąż bije" (2002) zawiera większość pieśni i wierszy Kaczmarskiego.

Od czasu emigracji Jacek Kaczmarski regularnie bywał w... Polsce, gdzie koncertował oraz rejestrował na albumach kolejne recitale: "Dwie Skały" (2000), "Dwadzieścia (5) lat później" (2001) i "Mimochodem" (2002). Niebezpieczna choroba zmusiła artystę do poddania się leczeniu w Austrii, ale też, w bezprecedensowym dla Polaków stylu, zmobilizowała zarówno wielbicieli, jak środowisko artystyczne do pomocy bardowi. Największy z serii koncertów charytatywnych odbył się w maju 2002 w Warszawie pod hasłem "Śpiewak nie może być sam". Okazało się, że nie był.
10 kwietnia 2004 roku choroba okazała się silniejsza.


Zremasterowane nagrania archiwalne!!!
W 2002 roku POMATON postanowił przypomnieć twórczość Jacka Kaczmarskiego.
Od 10 sierpnia 2002 dostępne są w sprzedaży kolejne remasterowane wersje płyt Jacka Kaczmarskiego połączone jako 2 CD i sprzedawane w cenie 1 CD !
 
Strona oficjalna:
www.kaczmarski.art.pl