Leszek Możdżer to światowej klasy polski pianista o stylu eklektycznym, łączącym elementy muzyki dawnej, klasycznej i współczesnej, choć zaliczanym przez krytyków do jazzu. Jednym słowem - stylu rozpoznawalnym od pierwszego dźwięku. Grał i nagrywał m.in. z Tomaszem Stańką, Zbigniewem Namysłowskim, Michałem Urbaniakiem, Henrykiem Miśkiewiczem, Anną Marią Jopek, Patem Metheny. Pisał muzykę do sztuk teatralnych i filmów. Koncertuje na całym świecie.
Tworzy niepowtarzalny, czasem mistyczny wręcz klimat. Z definicji niekomercyjny, ale ściąga na swoje koncerty tłumy słuchaczy.

Adam Makowicz   to światowej sławy amerykański pianista jazzowy polskiego pochodzenia, od 27 lat mieszkający i tworzący w Nowym Jorku, charakteryzujący się własnym, wirtuozerskim stylem gry i szerokimi horyzontami muzycznymi. Zafascynowany wolnością improwizacji, jaką odkrył w jazzie dzięki audycjom radiowym Willisa Conovera, wbrew woli rodziców i szkoły, porzucił studia nad muzyką klasyczną aby szukać możliwości grania jazzu. Zaczynał grać jazz z Tomaszem Stańką, Januszem Muniakiem i innymi najwybitniejszymi polskimi jazzmanami, jak również z odwiedzającymi Europę muzykami amerykanńskimi, jak Ben Webster, Art Farmer, LuckyThompson, czy Mercer Ellington, z którego big-bandem grał jako solista w Polsce i w Niemczech, co zostało utrwalone na LP wydanym w USA. W roku 1977, na podstawie nagrań i rekomendacji takich osób, jak Benny Goodman, czy Willis Conover, Makowicz został zaproszony do Nowego Jorku przez odkrywcę talentów i sławnego producenta płyt, Johna Hammonda. On zapewnił Adamowi 10-cio tygodniowy kontrakt w znanym klubie The Cookery, występ solowy w dużej sali Carnegie Hall (w koncercie poświeconym zmarłemu sześć miesięcy wcześniej Errollowi Garnerowi), z takimi sławami jak Earl "Fatha" Hines, Teddy Wilson i Geoge Shearing, oraz wydał w CBS Columbia solowa płytę "ADAM", ocenioną wysoko przez krytyków. Ponowny wyjazd do Nowego Jorku w roku 1978, przedłużył się na 27 lat. W tym czasie, Makowicz grał wielokrotnie w Carnegie Hall, w innych znanych salach koncertowych i klubach jazzowych USA, jak również w wielu innych krajach, prawie na wszystkich kontynentach. Występował solo i z takimi muzykami, jak Earl Hines, Benny Goodman, Teddy Wilson, George Shearing, Sarah Voughan, Benny Carter, Herbie Hancock, Freddy Hubbart czy Phil Woods, a także z najlepszymi sekcjami rytmicznymi (George Mraz, Al Foster, Jack DeJohnette, Charlie Haden), z kwartetami smyczkowymi i z wieloma orkiestrami symfonicznymi, w tym z National Symphony Orchestra z Waszyngtonu. Nagrał 37 płyt pod swoim nazwiskiem, które tak, jak i występy publiczne, cieszyły się i nadal cieszą bardzo pochlebną oceną krytyków i publiczności.

Występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w sali recitalowej Carnegie Hall, we wrześniu 2004 roku, utrwalony na CD, uzyskał również bardzo pochlebne - dla obu artystów - recenzje.

9 grudnia 2005 ukazało się znakomite DVD z zapisem koncertu z Wrocławia z 2004 roku.
 
Strona oficjalna:
www.mozdzer.com