Utwory Pawła Szymańskiego w wykonaniu pianisty Macieja Grzybowskiego.

„Epokowa płyta” – Dziennik

„Grzybowski jest dla Szymańskiego tym, kim Gould był dla Bacha” – Dziennik

W centrum zawartości niniejszego krążka umieszczona została pozycja, zatytułowana jako Une suite de pieces de clavecin par M. Szymański. (...) Punktem odniesienia jest tu bez wątpienia twórczość Johanna Sebastiana Bacha – trudno wskazać w kompozycji szczegóły, które nie mogłyby wyjść spod jego pióra. (...) Do bachowskiej kolekcji Suit i Partit M. Szymański dopisał jeszcze jedną. (...) Arcydzieło wieku XVIII powstało na początku wieku XXI. Jest to zdumiewające, zaskakujące, znamienne i dające do myślenia.

Gdy Une suite de pieces de clavecin par M. Szymański jest utworem w pełni konwencjonalnym, Dwie etiudy (pierwsza dedykowana Walterowi Labhartowi, druga Szabolcsowi Esztényi’emu) pozostają w przestrzeni surkonwecji. (...) Intuicyjnie przy słuchaniu odczuwana konstruktywistyczna logika tej muzyki mocno pobudza ciekawość. Rozwikłanie konstrukcyjnej zasady nie jest jednak niezbędne do poddania się jej ekspresyjnej sile i zmysłowemu powabowi.

Napisany na zamówienie Office of Vital Records i dedykowany Maciejowi Grzybowskiemu utwór Singletrack realizuje strategię dla muzyki Szymańskiego typową: narracja konsekwentnego aż do finalnego epizodu jednogłosu stopniowo likwiduje pauzy, wprowadzając w ich miejsce te dźwięki, które dotąd czaiły się do skoku. (...) Utwór – jak większość dzieł Pawła Szymańskiego – hipnotyzujący.

Na [światową] karierę za sprawą swej fortepianowej interpretacji Une suite de pieces de clavecin par M. Szymański w pełni zasługuje Maciej Grzybowski dając jej kształt wyborny – twórczy i wytworny zarazem. Lecz nie tylko przecież za tej Suity sprawą. W wykonaniu Etiud i Singletracka, pianistycznie karkołomnych, zdaje się być bezwzględną maszyną, imponującą precyzją działania.

Andrzej Chłopecki (ze wstępu do płyty Works for Piano)