Według informacji ogłoszonej przez zespół, "Raz Dwa Trzy" rozpoczęło działalność 31 lutego 1990 roku w Zielonej Górze. Kilka tygodni później zagrali pierwszy koncert własnie w Zielonej Górze, w klubie "Zatem".
 
Wiosną tego samego roku wzięli udział w Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie zdobywając Grand Prix Festiwalu, nagrodę za teksty, muzykę, aranżacje, nagrodę im. Wojtka Bellona, nagrodę Jacka Kaczmarskiego, oraz prywatną nagrodę J.K. Pawluśkiewicza (20 dolarów amerykańskich). Grupa została zaproszona do udziału w opolskim festiwalu, w koncercie "Debiuty" i otrzymała "Wyróżnienie". W kolejnych latach brała udział w następujących po sobie edycjach festiwali w Krakowie i w Opolu. Na początku lat dziewięćdziesiątych została zaproszona również na festiwal w Jarocinie.
 
Zdając sobie sprawę z trudności z jakimi krytyka, oraz część odbiorców przyjęła odmienność brzmienia i poetyki, zespół podsuwał definicje pomocnicze, które mogły w dyskretny sposób zainteresować odbiorcę muzyką i treściami zagranymi i wyśpiewywanymi przez muzyków. I tak najpierw mieliśmy do czynienia z "landszaftami muzycznymi" (debiutancka, analogowa płyta Jestem Polakiem, To ja ), następnie "happy spirit" - płyta Cztery i Sufit, "bridge music" na plycie Niecud. Ten szczególny, zdystansowany rodzaj egzystencjalizmu poparty elementami sympatii do szeroko pojętej ludzkości charakterystyczny dla twórczości Adama Nowaka, dziennikarze usiłowali porównywać z innymi wykonawcami, co nie zawsze oddawało sens przekazu prezentowanego przez zespół. Nietypowe instrumentarium i wyjątkowe dojrzałe, ale często ironiczne teksty Nowaka kojarzyły się z piosenką napisaną w Paryżu, usłyszaną w Warszawie, gdzieś w drodze do Moskwy. Zespól na płytach "Cztery" i "Sufit" nawiązał współpracę z Wojciechem Waglewskim jako producentem. Muzyka zyskała poszerzone brzmienie, elementy, bluesa, jazzu, folku i dość osobliwą, rockową energię. Tak wzbogacone albumy zyskały sympatię szerszej, nie tylko związanej z tak zwanym nurtem „piosenki studenckiej”, publiczności. Pojawiły się teledyski, programy i koncerty telewizyjne (TVP, Polstat, Canal+), które w znaczny sposób przyczyniły się do wciąż rosnącej popularności.
 
W 1994 roku album Cztery był nominowany do Fryderyków w kategorii "Najlepszy Album piosenki Poetyckiej". Płyta Niecud wyprodukowana przez Marcina Pospieszalskiego otrzymała Fryderyka '99 w kategorii "Muzyka Alternatywna". Następną płytą nagraną po kilku latach przerwy był koncert zarejestrowany w Studiu im. Agnieszki Osieckiej w Polskim Radiu. Na zlecenie "Trójki" zespół w lutym 2002 roku przearanżował kilkanaście piosenek wielce cenionej w kraju autorki słów do piosenek i wykonał je w piątą rocznicę śmierci tekściarki i poetki w studiu Jej imienia. Koncert ten przeszedł do historii polskiej muzyki rozrywkowej,  nakład krążka przekroczył ponad dziewięćdziesiąt tysięcy sztuk – płyta zyskała status „platynowej”. Została również nominowana do Fryderyków 2002 w osobliwej kategorii  "Muzyka Popularna" .Rok później ukazuje się studyjny, autorski album "Trudno nie wierzyć w nic", który ugruntowuje pozycję zespołu "Raz Dwa Trzy" na rynku muzycznym, czyniąc z grupy jedno z najciekawszych na nim zjawisk. Za tę płytę "RDT" nominowany jest do Fryderyków'2003 aż w siedmiu kategoriach. Otrzymuje pięć statuetek - w kategorii "Muzyka Alternatywna" za "Piosenkę Roku", "Produkcję", "Teksty", "Płytę Roku", "Grupę Roku". Płyta rozeszła się do tej pory w ponad siedemdziesięciotysięcznym nakładzie i zyskała status płyty "platynowej".
 
Album Trudno nie wierzyć w nic (Polskie Radio) w warstwie pomysłu wynika z wcześniejszych dokonań grupy, ale za sprawą współpracy z producentem Marcinem Pospieszalskim muzyka zyskuje nowe, głębsze i szlachetniejsze brzmienie. Na potrzeby rejestracji płyty poszerzone zostaje instrumentarium o elementy perkusyjne(Tomas Celis Sanchez), sekcje dętą (Mateusz Pospieszalski, Antoni Gralak). Teksty nabierają nowego, metafizycznego kontekstu, który poparty mieszaniną wątpliwości ich autora opowiadają o wędrówce czlowieka poprzez życiowe komplikacje. Poszukują intencji złudnej pewności dokonywanych wyborów i prowokują pytania od których nie sposób uciec.
 
Zespół istnieje od piętnastu lat, a od dziesięciu w niezmienionym składzie nagrywa i koncertuje w kraju i za granicą : Jacek Olejarz(perkusja), Mirek Kowalik(bas kontrabas), Grzegorz Szwałek  (klarnet, akordeon, pianino elektr),Jarek Treliński(gitara elektryczna), Adam Nowak (głos, gitara klasyczna, elektryczna, teksty, i większość kompozycji).
 
Tracklista:
1. Talerzyk 1992  
2. Uśmiechniętej ludzkości  
3. Małe gnojki - nie pal  
4. Wchodzi  
5. Śpiewa Wiesław  
6. Sopot 5 rano  
7. W wielkim mieście  
8. Czekam i wiem (jeśli coś się dzieje)  
9. Nikt nikogo (i tak warto żyć)  
10. Pod niebem  
11. Żyjemy w kraju  
12. Oprócz nas  
13. Nie będziemy  
14. Tyle będzie  
15. Z rozmów  
16. Sufit  
17. Nie tylko dla Ciebie  
18. Ona palcem dotyka  
19. Czarna Inez  
20. Jutro możemy być szczęśliwi