Up

Dzieło zatytułowane "Up" zgodnie ze swym tytułem unosi nas na niebywały poziom muzycznego mistrzostwa. Już otwierający album utwór "Darkness" w uderzający (dosłownie) sposób atakuje uszy słuchaczy ścianą potężnego dźwięku syntezatorów i instrumentów smyczkowych przeplatanych spokojnymi, wręcz leniwymi frazami fortepianowymi i charakterystycznym przygaszonym wokalem Gabriela. Następnie "Groving Up" i przedziwny transowy bit uzupełniony wielogłosowym wokalem, kołyszący słuchaczem od pierwszej do ostatniej nuty. Potem kolejna diametralna zmiana nastroju w balladowym kawałku "Sky blue", gdzie najważniejszym instrumentem jest wysoki głos wokalisty. "No Way Out" to znowu zmiana tempa i stylistyki z melodią precyzyjnie poprowadzoną przez fortepian i wzbogaconą oryginalnymi solami gitarowymi. I wreszcie perełka zatytułowana "I Grieve" rozpoczynająca się w leniwym, balladowym tempie skarga, rozwijająca się w przepięknie zagraną, wręcz ujmującą melodię i zakończona przejmującym krzykiem rozpaczy. "The Barry Williams Show" - zjadliwa satyra na wszechobecne w telewizjach całego świata "reality shows", epatujące widzów przemocą, ekshibicjonizmem uczestników i bezwzględnym wyrachowaniem twórców i prowadzących tego rodzaju spektakle. Ten sposób protestu przeciwko "odmóżdżaniu" telewizji jest o wiele bardziej przekonujący niż dziesiątki napuszonych analiz zamieszczanych w prasie przez uczonych mężów. Utwór ten w wersji singlowej promuje album, a teledysk do niego wyreżyserował Sean Penn. Jest co posłuchać (obejrzeć też). Po spokojnym, może nawet za spokojnym "My Head Sounds Like That" przechodzimy do kolejnej dynamicznej sekwencji albumu w ponurej opowieści "More Than This", wypełnionej mnóstwem dźwięków, które jednak nie rażą, przeciwnie, wzmacniają przesłanie autora. Zbliżamy się do końca tej niezwykłej płyty, a tu kolejna niespodzianka - "Signal To Noise" - utwór, w którym na tle symfonicznych dźwięków, przeplatanych elektroniczną kakofonią, pojawia się ekspresyjny głos Gabriela przechodzący od melorecytacji, przez orientalne melizmaty (jak śpiew muezina z wysokości minaretu) do potężnego krzyku. Pomysł i wykonanie rewelacyjne. I ostatni kawałek albumu, krótka ale niepośledniej urody balladka, bardzo kameralna, wyciszająca emocje towarzyszące słuchaniu wcześniejszych dziewięciu utworów.  

Tracklista:

1. Darkness  
2. Growing Up  
3. Sky Blue  
4. No Way Out  
5. I Grieve  
6. The Barry Williams Show  
7. My Head Sounds Like That  
8. More Than This  
9. Signal To Noise  
10. The Drop