W sobotę, 17 stycznia, w wieku 64 lat zmarł Czesław Niemen - jeden z najwybitniejszych polskich wokalistów i muzyków.

Przyczną śmierci Czesława Niemena była ciężka choroba, z którą muzyk zmagał się już od kilku lat, a o której wiedzieli tylko najbliżsi. Ostatecznie ten wybitny Artysta przegrał swoją walkę z chorobą wieczorem, 17 stycznia w warszawskim Centrum Onkologii.

Razem ze Zmarłym odchodzi w przeszłość nie tylko najbardziej nieprawdopodobny głos w dziejach polskiej muzyki rozrywkowej, ale i olbrzymi kawał jej historii. Niemen debiutował na początku lat 60-tych (zaraz po przyjeździe do Polski, bo do 19 roku życia formalnie był obywatelem ZSRR) – wtedy jeszcze jako elegancki młodzieniec z wąsikiem i gitarą, specjalizujący się w ognistych pieśniach flamenco i latynoskich przebojach. Szybko jednak wciągnęła go przetaczająca się przez polskie sceny fala rocka nazywanego wtedy „bigbitem” w 1963 roku zostaje wokalistą jednej z najpopularniejszych formacji tego nurtu – Niebiesko-Czarnych. Trzy lata później, wraz z założeniem własnej grupy Akwarele rozpoczyna się jego niesłychanie burzliwa kariera solowa, która wykracza wtedy daleko poza granice bloku komunistycznego. Występy na najbardziej prestiżowych scenach Francji, Włoch i Niemiec (śpiewał m.in. w paryskiej Olimpii i na festiwalu w San Remo) sprawiły, że w drugiej połowie lat 60-tych Niemen był kilka razy tylko o krok od światowej kariery. Równolegle bił rekordy popularności w Polsce i krajach „Demokracji Ludowej” – wtedy właśnie powstały jego największe przeboje- „Dziwny jest ten świat”, „Czy mnie jeszcze pamiętasz”, „Pod papugami”, i dziesiątki innych. Pod koniec lat 60-tych zaczyna rysować się nowy, progresywny kierunek twórczości Niemena, którego pierwszym sygnałem jest monumentalna suita rockowa do wiersza Norwida „Bema pamięci rapsod żałobny”.

Tą drogą, która stopniowo wytłumiła jego masową popularność, ale za to przysporzyła tysiące innych fanatycznych wyznawców, Niemen szedł odtąd nieprzerwanie. W latach 80-tych, zafascynowany nowymi, elektronicznymi technologiami zamknął się praktycznie w domowym studiu i własnym świecie muzycznym, wydając coraz rzadziej, coraz bardziej hermetyczne dzieła. Ostatnie z nich – album „Spod chmury kapelusza” ukazało się w 2001 roku. Nie znaczy to jednak, że Niemen zupełnie zamknął się na świat – był stale obecny i aktywny m.in. jako plastyk, publicysta czasopism muzycznych i ogólny muzyczny autorytet. Dziwny będzie ten nasz muzyczny świat bez tej tak barwnej i charakterystycznej postaci. Osierocił miliony Polaków, a wśród nich - żonę i dwie dorosłe (też śpiewające) córki.

źródło: www.cgm.pl