Na "What's Wrong With This Picture?", swojej pierwszej płycie nagranej dla Blue Note Records, legendarny wokalista i kompozytor, Van Morrison wykorzystuje sprawdzone standardy muzyczne, które zawsze były jego wielką inspiracją. Na trzynastu znajdujących się tu utworach (w tym 11 premierowych) niezwykły głos Morrisona zabiera słuchaczy w krainę soulu, bluesa, folku i jazzu – stylów, na których opierała się muzyka tego artysty przez ostatnie czterdzieści lat.

Z całej płyty emanuje autorytet i wolność, które Morrison zdobył wraz z wieloletnim doświadczeniem. W jego bogatym, charakterystycznym, pełen niuansów głosie słychać niekłamaną radość tworzenia.

Grunt pod całą płytę przygotowuje pierwszy utwór - utwór tytułowy, na którym Morrison snuje refleksje o zmianach, jakie niesie ze sobą mijający czas. Piosenka przywodzi na myśl duszny klub jazzowy. Na tle swingującej gitary elektrycznej i imponujących smyczków Morrison śpiewa: "What's wrong with this picture?/ Doesn't anybody see/ That's who everyone thought/ That I used to be." (Coś tu nie pasuje/czy nikt tego nie widzi?/oto kim wszyscy myśleli/że kiedyś byłem)

Na What's Wrong With This Picture? Morrison kontynuuje swój muzyczny rozwój rozliczając się jednocześnie z przeszłością. Jazzowa gitara i organy Hammonda wprowadzają refleksyjny klimat na "Meaning of Loneliness" - odzie do samotności, na której Morrison ujawnia swoją filozoficzno-poetycką naturę, zaś dźwięki rogu i wyspiarska estetyka dodają optymizmu piosence o miłości - "Once In a Blue Moon."

Na kilku utworach dochodzi do głosu wielka miłość Morrisona do bluesa, poczynając od "Whinin' Boy Moan", gdzie urywane synkopy nadają piosence swingujący charakter, kończąc na rockabilly "Stop Drinking," entuzjastycznym bluesie opartym na "You Better Watch Yourself" Lightnin' Hopkinsa.

Morrison zwalnia trochę tempo w kilku utworach, na których analizuje cienie sławy. Na "Too Many Myths" Morrison pojawia się z gitarą akustyczną na tle barowego pianina, zaś "Goldfish Bowl" zaczyna się od tenorowej trąbki i organów Hammonda, do których następnie zostaje dodana szczypta humoru, kiedy Morrison zawzięcie argumentuje: "I don't have no hit record/ I don't have no TV show/ Tell me why should I have to live in this goldfish bowl?" (Nie nagrałem superpłyty /nie mam własnego show w telewizji / czemu więc mam żyć w akwarium niczym złota rybka?)

"Little Village" to kolejna łagodna, bluesowa, ponadczasowa kompozycja z poetyckim tekstem ("Raining in the forest/ Just enough to magnetize the leaves/ We'll go walking baby with the moonlight shining down through the trees" – W lesie pada, deszcz urzeka liście, będziemy, kochana, kroczyć między drzewami w blasku księżyca) przy akompaniamencie fletu i mandoliny, które nadają utworowi celtycki charakter – znak rozpoznawczy Morrisona.

Album "What's Wrong With This Picture?" ukaże się już pod koniec października.